Test ureazowy

• Do badania tego typu należy być na czczo (to znaczy nie jeść przez minimum 6-8 godzin, a także nie pić kawy, herbaty lub innych napojów). Picie czystej, niegazowanej wody jest dopuszczalne najpóźniej do 4 godzin przed badaniem.
• Pacjenci przyjmujący leki na cukrzycę w dniu badania powinni przyjąć je dopiero po badaniu – wraz z pierwszym posiłkiem po badaniu.
• Pacjenci przyjmujący inne leki – w szczególności rozrzedzające krew – powinni zgłosić to specjaliście wykonującemu badanie przed jego rozpoczęciem.
• W dniu badania nie należy palić papierosów i żuć gumy.

Do każdego z tych badań istnieją pewne przeciwwskazania:

• Gastroskopii nie wykonuje się u pacjentów po niedawnym zawale serca, przy ostrej niewydolności oddechowej lub krążeniowej.
• Przeciwwskazaniami dla samego testu ureazowego są ciężkie zaburzenia krzepliwości krwi – wówczas istnieje obawa o nasilone krwawienie podczas pobierania wycinka do badania.
• względne przeciwwskazanie do leki zobojętniające kwas solny tzw. inhibitory pompy protonowej (IPP) - te leki najlepiej odstawic na 14 dni przed badaniem. Leki te zmniejszają kwasowość żołądka i aktywność bakterii, co może prowadzić do fałszywie ujemnych wyników, czyli braku wykrycia zakażenia, mimo jego obecności.

Szacuje się, że przy prawidłowo przeprowadzonym teście, do którego pacjent należycie się przygotował (w szczególności przestrzegając zaleceń dotyczących przygotowania do badania), dokładność wyników wynosi 90-95%.

Sama gastroskopia z testem ureazowym trwa 15-30 minut, a na wyniki testu ureazowego czeka się zazwyczaj od 10 minut do godziny.

U wielu pacjentów badania nie powtarza się już w tej formie, ale za pomocą testu oddechowego, choć nie jest to 100% regułą – jeśli zajdzie taka potrzeba, badanie można powtórzyć.

W Centrum Medycznym Gunarys dokładamy starań, by każde badanie przebiegało bez powikłań – gastroskopia oraz test ureazowy mogą przyczynić się do:

• Dyskomfortu i lekkich podrażnień (np. przełyku).
• Niewielkiego krwawienia z przewodu pokarmowego – na skutek pobrania wycinka.

Są to jednak łagodne skutki uboczne badania, które nie stanowią zagrożenia dla pacjenta.

Najlepiej rano (ze względu na konieczność bycia na czczo) oraz zawsze wtedy, gdy występują objawy alarmowe (np. częsty ból brzucha, spadek masy ciała, anemia).

Badanie wykrywa jedynie obecność w żołądku bakterii Helicobacter pylori. Ponieważ test stanowi rozszerzenie gastroskopii, to przy okazji sprawdzany jest również stan górnego odcinka przewodu pokarmowego. Gastroskopia umożliwia np. zdiagnozowanie wrzodów żołądka i dwunastnicy, wykrycie stanu zapalnego błony śluzowej czy też potwierdzenie występowania refluksu.

Badanie ureazowe z pobranego wycinka polega na jego umieszczeniu na płytce, na której znajduje się mocznik i wskaźnik koloru. Po upływie określonego czasu (najczęściej 10-60 minut) sprawdzany jest kolor wskaźnika:

• Jeśli uległ zmianie – wynik testu jest dodatni.
• Jeśli pozostał bez zmian – wynik testu jest ujemny.

Istotą działania tego testu jest wykorzystanie właściwości ureazy produkowanej przez bakterie Helicobacter pylori – ureaza rozkłada mocznik i prowadzi do powstania amoniaku w badanej próbce.

Jeśli kolor wskaźnika uległ zmianie, wynik określany jest jako „dodatni”. Oznacza to, że w badanej próbce wykryto obecność Helicobacter pylori. Jest to ważny sygnał dla lekarza do rozpoczęcia terapii, dzięki której możliwe będzie wyeliminowanie bakterii i zapobieganie późniejszym problemom z wrzodami lub innymi zmianami w żołądku.

Leczenie zakażenia Helicobacter pylori opiera się na 10–14 dniowej eradykacji (usunięciu bakterii) za pomocą terapii poczwórnej. Zazwyczaj stosuje się dwa antybiotyki, inhibitor pompy protonowej (IPP) oraz preparat bizmutu. Kluczowa jest regularność i potwierdzenie wyleczenia testem po 4-6 tygodniach od zakończenia leczenia.

Często popełnianym błędem jest kontrola poprzez badania krwi. Przeciwciała przeciw bakterii mogą utrzymywać się we krwi nawet kilka lat po skutecznym leczeniu. Oznacza to, że wynik wyjdzie dodatni, choć bakterii już nie ma. To częsty błąd, który niepotrzebnie niepokoi pacjentów.

Są trzy wiarygodne metody kontroli:

• Test oddechowy – wygodny, nieinwazyjny, wykonywany w gabinecie.
• Badanie kału na antygen H. pylori – najprostsze do wykonania samodzielnie. Jedno zastrzeżenie: badanie robimy najwcześniej 4 tygodnie po zakończeniu antybiotykoterapii.
• Test ureazowy podczas gastroskopii – zalecany głównie wtedy, gdy leczenie nie przyniosło efektu i objawy nadal się utrzymują. Przed badaniem trzeba odstawić inhibitory pompy protonowej (popularne leki na refluks i zgagę, np. omeprazol) na około 14 dni – inaczej wynik może być fałszywie ujemny.

Nie – badanie jest wykonywane w znieczuleniu miejscowym (spray podawany do gardła), a w uzasadnionych przypadkach możliwe jest podanie znieczulenia dożylnego (analgosedacja). Samo pobranie wycinka ze ściany żołądka jest dla Pacjenta bezbolesne.

Tak – dzień przed badaniem zalecamy stosowanie diety lekkostrawnej, a unikanie potraw ciężkich, tłustych, smażonych, surowych warzyw i owoców ze skórką, pełnoziarnistego pieczywa i stosowania używek.