Test podwójny PAPP-A

Badanie nie wymaga szczególnych przygotowań – jest wykonywane z krwi. Wystarczy więc stawić się w klinice w umówionym terminie. Nie trzeba być na czczo, jeśli wykonywany będzie wyłącznie test PAPP-A lub test podwójny. Jeśli przy okazji pobierana jest krew do innych badań, należy sprawdzić wytyczne dotyczące bycia na czczo.

Oznaczenie stężenia białka PAPP-A nie niesie ryzyka bezpośredniego dla matki ani dla płodu, a pobranie krwi żylnej uznawane jest za bezpieczną procedurę, stąd też nie ma żadnych istotnych przeciwwskazań medycznych do tego badania. Jednocześnie należy pamiętać o tym, że test ten ma wysoką wartość diagnostyczną, jeśli zostanie wykonany między 11. a 14. tygodniem ciąży.

Test PAPP-A jest badaniem przesiewowym, prenatalnym, a nie typowo diagnostycznym – jego celem jest oszacowanie ryzyka wystąpienia najczęstszych chorób genetycznych. Sam wynik testu PAPP-A to za mało, by zdiagnozować chorobę genetyczną lub nawet oszacować jej ryzyko. Test PAPP-A jest elementem szerszych badań prenatalnych pierwszego trymestru, a jego wyniki są zawsze analizowane wraz z wynikami oznaczenia stężenia beta-hCG i badania ultrasonograficznego.
Wyniki wspomnianych badań prenatalnych nie są rozstrzygające, ale mogą wskazywać na konieczność pogłębienia diagnostyki prenatalnej.

To kwestia kilku minut – badanie polega na pobraniu próbki krwi.

Nie – badanie wykonywane jest jednorazowo.

Badanie ma nieinwazyjny charakter – polega wyłącznie na pobraniu krwi i na późniejszej analizie próbki w laboratorium. Nie stanowi zagrożenia dla zdrowia lub życia matki lub dziecka. Oczywiście samo pobranie krwi może być dla pacjentki dyskomfortowe, a nawet spowodować ból lub powstanie niewielkiego krwiaka, a wiele kobiet doświadcza również stresu związanego z oczekiwaniem na wynik.

Optymalny termin to między 11. a 14. tygodniem ciąży.

Test ten nie wykrywa i nie diagnozuje chorób, ale stanowi element kompletu badań prenatalnych, które pozwalają skalkulować ryzyko wystąpienia:

• Zespołu Downa.
• Zespołu Edwardsa.
• Zespołu Patau.

Wyniki testu podwójnego najczęściej gotowe są po kilku lub kilkunastu dniach od wykonania badania.

Analiza wyników testu PAPP-A powinna być przeprowadzana wyłącznie przez lekarza posiadającego doświadczenie w diagnostyce prenatalnej. Wynik testu nie polega na prostym stwierdzeniu „prawidłowy” lub „nieprawidłowy”, lecz na statystycznej ocenie ryzyka wystąpienia określonych aberracji chromosomowych u płodu.

Podstawowym elementem analizy jest stężenie białka PAPP-A oraz wolnej podjednostki beta-hCG, które wyrażane są w jednostkach MoM. Wartość MoM określa, jak bardzo wynik danej pacjentki odbiega od mediany populacyjnej dla konkretnego tygodnia ciąży. Za wartości zbliżone do fizjologicznych uznaje się 0,5-2,0 MoM. Istotne znaczenie w analizie wyników ma również pomiar przezierności karkowej płodu. Specjalista diagnostyki prenatalnej dopiero na podstawie tych danych przeprowadza analizę (stosując zaawansowane algorytmy kalkulacyjne i uwzględniając wiele dodatkowych informacji – w tym wiek matki, masę ciała, czynniki ryzyka). Wynik końcowy badań przedstawiany jest w formie ryzyka statystycznego np. 1:1000. Wynik ten sam w sobie nie jest więc również diagnozą, ale pewną wskazówką – czy warto u danej pacjentki wykonać dodatkowe badania prenatalne.